دوست دارم!

دوست دارم در فراق يوسف زهرا بميرم
دوست دارم تا ز هجر حجت يکتا بميرم

دوست دارم در فراق حجت محبوب يکتا
همچون مجنون جگر خون از غم ليلا بميرم

آرزو دارم زهجر حضرت مهدي موعود
همچنان ديوانه آواره در صحرا بميرم

دوست دارم من ز هجران عزيز قلب و محبوب
همچو عاشق از غم معشوقه اي زيبا بميرم

روز من تاريک از هجران يار است اي عزيزان
از فراق دوست، دارم دوست تا فردا بميرم

دوست دارم خون ببارم من ز چشمانم شفق گون
خون ز چشم دل ببارم در شب يلدا بميرم

دوست دارم تا ببينم من ظهور حضرت دوست
جان ناقابل کنم در راه و اهدا، بميرم

بس که دارم دوست اي عشاق ذات پاک مهدي
بهر ديدارش چنان ديوانه اي شيدا بميرم

دوست دارم اي عزيزان در دل شب ها بنالم
از فراق يار و هجر دوست، زين غم ها بميرم

دوست دارم بهر ديدارش روم در جمکران، من
دوست دارم در فراقش نيمه شب بطحا بميرم

در دل صحراي وحشت از فراقش خون ببارم
دوست دارم در کوير غم شوم تنها بميرم

اي عزيز قلب زهرا، اي گل محبوب يکتا
از فراقت دوست دارم، اي گل رعنا بميرم

مهدي موعود، اي فرزند پاک بزم تقوا
در فراقت اي عزيز و حجت والا بميرم

«باقر» ديوانه دلخون شد، زهجر حضرت دوست
دوست دارم او شود ظاهر به دنيا تا بميرم

اشفعي لنا
آيت الله العظمي صافي گلپايگاني (دام عزه العالي)

با روي سياه و بار سنگين گناه
با خجلت و شرمساري و حال تباه

در حضرت معصومه گزيديم پناه
يا فاطمه اشفعي لنا عندالله

در کشور ما رضاست خورشيد و تو ماه
از قدر و جلال تو نشد کس آگاه

من ذره ناچيزم و محتاج نگاه
يا فاطمه اشفعي لنا عندالله

معصومه به قم، يقين بود مشعل راه
بيچاره کسي که ره نداند از چاه

هر کس ز شما گشت جدا، شد گمراه
يا فاطمه اشفعي لنا عندالله

بنما زکرم بر من بيچاره نگاه
مسکينم و درمانده، ندارم جز آه

ازکار من زار، تو هستي آگاه
يا فاطمه اشفعي لنا عندالله

هرکس به کسي گزيده مأوا و پناه
من در بر تو آمده ام غرق گناه

تو واسطه ي فيضي وبر خلق گواه
يا فاطمه اشفعي لنا عندالله

قم و چشم وچراغ کشور اينجاست
تجلي گاه نسل کوثر اينجاست

دو حجت بر زن و مرد مسلمان
برادر در خراسان، خواهر اينجاست